Chciałem tylko, żeby gdzieś przekroczyć granicę, wszystko jedno którą, bo ważny dla mnie był nie cel, nie kres, nie meta, ale sam niemal mistyczny i transcendentny akt przekroczenia granicy.
(Ryszard KAPUŚCIŃSKI, „Podróże z Herodotem”)
Ta piosenka była z Beatlesami przez całe koncertowe życie zespołu.
„Long Tall Sally”, utwór Little Richarda z 1956 roku, robił wielkie wrażenie zarówno na Johnie, jak i Paulu. Paul McCartney wniósł ją w wianie, jako perfekcyjny wykonawca, już do repertuaru The Quarrymen w 1957 roku. A zespół The Beatles zakończył tą piosenką swój ostatni prawdziwy koncert, czyli występ w San Francisco 29 sierpnia 1966 roku.
Piosenka nie weszła na album, chociaż kandydowała na „A Hard Day's Night”. Ukazała się w czerwcu 1964 roku w ramach EP, czyli podwójnego singla.
Opowiem ciotce Mary Co miał wujek John Że popadł w biedę, mówił, ale niezły ubaw miał O, kotku, tak, dziś, kotku, uuu Kotku, przygodę miał
To był wujek John Z tą smukłą Sally Zobaczył ciotkę Mary i szybko zniknął w dali O, kotku, tak, dziś, kotku, uuu Kotku, przygodę miał
Więc, smukła Sally ta Całkiem słodka, ma Wszystko, czego wujek John chce O, kotku, tak, dziś, kotku, uuu Kotku, przygodę miał
Więc, będzie wieczorem niezły szał Będzie niezły szał Wszystko będzie grać Będzie niezły szał Niezły szał Tak, tak, tak, tak
Będzie wieczorem niezły szał Będzie niezły szał Wszystko będzie grać Będzie niezły szał Będzie niezły szał To niezły szał Olsztyn, 15.03.2026
Beatlesi to był zespół zasadniczo wokalno-instrumentalny. Owszem, czasem wokalistom odbierało mowę, ale w historii grupy nagrań instrumentalnych jest niewiele. W oficjalnej dyskografii raptem jeden, a i to z „la la la”. Więcej znajdziemy w dyskografii dodatkowej.
Kilka lat temu Paul McCartney nazwał, tyleż żartobliwie, co złośliwie, Rolling Stonesów „bluesowym zespołem coverowym”. Owszem, Beatlesi też mają w dyskografii kilka bluesów, ale przeważnie własnych. Najsłynniejszym bluesem Beatlesów jest oczywiście „Yer Blues”. Wydanie tego numeru w 1968 roku, gdy tzw. biały blues był na fali, można uznać za podpięcie się pod trend. Co innego nagranie 4 listopada 1965 roku instrumentalnego „12-Bar Original” (który poznaliśmy dopiero 18 marca 1996 roku dzięki płycie „Anthology 2”). Zauważmy, że pod koniec 1965 roku nowy blues dopiero się rozkręcał, będąc ciągle mocno wpatrzony w amerykańskie oryginały czarnoskórych bluesmanów, wyznając wiarę w chicagowskiego bluesa. Na czele w tej kategorii byli oczywiście The Rolling Stones, The Animals i The Yardbirds. Przełomowa płyta „Blues Breakers” zespołu Johna Mayalla, w składzie z Erikiem Claptonem, ukazać się miała dopiero w lipcu 1966 roku. Owszem, w październiku 1965 w USA ukazał się debiutancki album The Paul Butterfield Blues Band”, ale Beatlesi nie musieli go znać, a poza tym był on jeszcze zakorzeniony w starym, chicagowskim bluesie. Znali na pewno twórczość grupy Booker T. & the M.G.’s i jeśli można do czegoś porównać jam „12-Bar Original”, to właśnie do stylu tej amerykańskiej grupy. Nie podejmuję się odtworzenia jamu Beatlesów, ale chcąc domknąć listę utworów z „Anthology 2” mam własnego bluesa zatytułowanego „9-42” (cholera wie, dlaczego). Nagrywanego zresztą na raty – z 18 grudnia 2021 jest gitara Fender California, a z dzisiaj bas i perkusja. Nie tłumaczę i nie śpiewam, bo nie ma czego.
Na sesjach Beatlesów działy się niestworzone rzeczy. Przykładowy zapis tej swawoli trafił na ostatni singiel zespołu.
Utwór „You Know My Name (Look Up the Number)” nie tylko nie ma klasycznej akcji, ale nawet nie jest czymś w rodzaju snu na jawie. John zainspirowany napisem na okładce książki telefonicznej próbował napisać tekst, ale skończył na dwóch linijkach. Nie przeszkodziło mu to podrzucić Paulowi tego ćwierćproduktu jako zaczynu kolejnej piosenki Beatlesów.
Działo się w maju i czerwcu 1967 roku, czyli już po nagraniu „Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band”, a na początku prac nad „Magical Mystery Tour”, więc nie takie wariackie rzeczy się działy… Na jedną z kilku sesji nagraniowych wpadł 8 czerwca 1967 roku Brian Jones z The Rolling Stones, który próbował grać na wszystkim, co wydaje dźwięki i na drzewo nie ucieka. Tym razem pojawił się z saksofonem. Jego krótką solówkę słychać pod koniec utworu. Zarejestrowany bez słów wariacki jam poleżał dwa lata, aż 30 kwietnia 1969 roku John i Paul dołożyli wokale, śpiewając podobno do jednego mikrofonu, co było przejawem tego, że mimo istniejących już wówczas ogromnych rys na ich relacji, potrafili się jednoczyć przy muzyce. I żartować - słyszę wyraźnie, jak John śpiewa, że „you know my number nine”, co ewidetnie jest nawiązaniem do wydanego kilka miesięcy wcześniej budzącego wówczas na pewno ogromne kontrowersje utworu „Revolution 9”. Kilka miesięcy później Lennon miał zamysł, by wydać to jako swój solowy singiel (wraz z „What's the New Mary Jane”). Były nawet zapowiedzi na 5 grudnia 1969 roku. Ostatecznie piosenka o książce telefonicznej trafiła na stronę B singla „Let It Be”, który ukazał się 6 marca 1970 roku. To był ostatni angielski singiel zespołu wydany za jego istnienia.
Znasz imię me Sprawdź jaki numer Znasz imię me Sprawdź jaki numer
Znasz imię, znasz imię me Znasz imię, znasz imię me
Dobry wieczór, witamy w klubie Slaggers, wystąpi Denis O'Bell
Hej, Ringo Posłuchajmy Denisa
Dobry wieczór Znasz imię me Lepiej sprawdź już mój numer Znasz imię me No tak, sprawdź już mój numer
Znasz imię Znasz imię me Znasz imię Znasz imię me Znasz imię me Ba ba ba ba ba ba ba ba Sprawdź już mój numer Znasz imię me No tak, sprawdź jaki numer O, znasz me, znasz me Znasz imię me Znasz me, znasz me, znasz imię me Ha, ha, ha, ha Znasz imię me Ba ba ba pam Sprawdź jaki numer Znasz imię me Sprawdź jaki numer Znasz imię, znasz imię me Kotku, znasz imię, znasz imię me Imię, znasz imię me Imię, znasz imię me
Brawa Dawaj Denis Brawa dla Denisa O’Bella Znasz me, znasz me, znasz imię me Znasz me, znasz me, znasz imię me Prr, znasz imię me Sprawdź jaki numer Znasz imię me Sprawdź jaki numer Znasz me Znasz imię me Sprawdź jaki numer
Już znasz mój numer dziewięć Już znasz mój numer dwa Już znasz mój numer trzy Już znasz mój numer pięć Znasz imię me Już znasz mój numer dwa Znasz imię me I znasz mój numer W co ty tam grasz? Znasz imię me
