John czuje się dobrze, a Paul szczeka

Bogatemu to i byk się ocieli. Lennon oparł gitarę o wzmacniacz, zachwycił się dziwnym dźwiękiem i w ten oto sposób Beatlesi wprowadzili do muzyki sprzężenie zwrotne. W tym czasie, czyli jesienią 1964 roku, Hendrix, przyszły wirtuoz wyrywania flaków z Marshalli, przygrywał grzecznie a to Tinie Turner, a to Little Richardowi.

Rozpoczynające utwór „I Feel Fine” sprzężenie zwrotne w zasadzie nie wiadomo czemu służy. Nie wynika ani z dramaturgii tekstowej utworu, ani z późniejszego przebiegu muzycznego piosenki. Ale umówmy się – intryguje i oto chodziło! Utwór ma zresztą ciekawą klamrę, bo na wyciszeniu (prawie tego nie słychać) ujada jakiś pies. To Paul robi sobie żarty, zapewne przywołując w myślach „Hound Dog” Presleya.
Film promocyjny na potrzeby programu Top of the Pops nakręcono w jakiejś sali fitness, a Ringo zamiast za perkusją zasiada na rowerku treningowym. W ramach kręcenia filmów od czapy powstała też wersja, w której Beatlesi stojąc przy tym rowerku wcinają fish and chips, ale Brian Epstein oczywiście nie dopuścił do tego, by fanki dowiedziały się, że John, Paul, George i Ringo w ogóle coś jedzą.

Dobra dla mnie jest, no wiesz
Ma szczęścia, ile chce, no wiesz, tak mówi
Kocham ją i tak dobrze się mam

Mówi, że ją mam, no wiesz
Przez cały mówi czas, no wiesz, tak mówi
Kocham ją i tak dobrze się mam

Cieszę się, że mą dziewczynką jest
Ona też, świat cały od niej wie

Że jej chłopak kupił znów, no wiesz
Pierścionek jak ze snów, no wiesz, tak mówi
Kocha mnie i tak dobrze się mam

Mówi, że ją mam, no wiesz
Przez cały mówi czas, no wiesz, tak mówi
Kocham ją i tak dobrze się mam

Cieszę się, że mą dziewczynką jest
Ona też, świat cały od niej wie

Że jej chłopak kupił znów, no wiesz
Pierścionek jak ze snów, no wiesz, tak mówi
Kocha mnie i tak dobrze się mam
Kocha mnie i tak dobrze się mam
Olsztyn, 11-12.03.2026



Kącik „Świata Młodych”, czyli tak to widziałem 22 grudnia 1979 roku, w początkach interesowania się Beatlesami. I nie, nie wysłałem kartki.

I gazeta, której w chwili wydania nie mogłem widzieć z przyczyn obiektywnych, czyli „BeatlesMonthly” z września 1965 roku (swoją drogą z teksami piosenek mieli tak zawsze jakieś dziwne opóźnienie).

Horacy Tłumacy - na Facebooku
Horacy Tłumacy - na YT
Horacy Tłumacy - lista przetłumaczonych piosenek

Paul dołuje

Jak jesteś zdolniachą, to cztery dni przed swoimi 23. urodzinami jednego dnia nagrasz w studiu najsłynniejszą balladę w historii wszechświata, piosenkę udającą country, a na dokładkę żarliwego rock and rolla.

Tym gorącym utworem, który miał wyeliminować z koncertowego repertuaru Beatlesów „Long Tall Sally” Little Richard, było oczywiście „I’m Down”. Paul napisał sobie piosenkę do wyrażania niepohamowanej ekspresji wokalnej i trzeba powiedzieć, że mu się to doskonale udało. Nagranie nie trafiło na album „Help!”, ale doskonale się sprawdziło na drugiej stronie singla „Help!”. Jest w tym nawet jakaś korespondencja – Lennon woła pomocy, bo mu się młodzieńcze życie wali, a McCartney wrzeszczy, że ma doła, bo dziewczyna każe mu trzymać ręce przy sobie.

Kłamiesz mi, myślisz – nie wiem nic
Nie chcesz łkać, śmiejesz się ze mnie dziś

To dół (prawdziwy dół)
To dół (głęboki dół)
To dół (prawdziwy dół)

Jak śmiesz się śmiać, gdy wiesz, że mam dół?
Jak śmiesz się śmiać, gdy wiesz, że mam dół?

Klejnot dał, ona rzuca go precz
W każdy dzień rzeczy dzieją się te

To dół (prawdziwy dół)
To dół (głęboki dół)
To dół (prawdziwy dół)

Jak śmiesz się śmiać, gdy wiesz, że mam dół?
Jak śmiesz się śmiać, gdy wiesz, że mam dół?

Sami już, wokół pusto tu jest
Jęczysz znów „Zabierz stąd ręce swe!”

To dół (prawdziwy dół)
Kotku, to dół (głęboki dół)
To dół (prawdziwy dół)

Jak śmiesz się śmiać, gdy wiesz, że mam dół?
Jak śmiesz się śmiać, gdy wiesz, że mam dół?

Kotku, wiesz, że to dół (prawdziwy dół)
Wiem, że to dół (prawdziwy dół)
To dół, głęboki dół (prawdziwy dół)
To dół (prawdziwy dół)
Kotku, to wielki dół
O, tak, tak, tak, tak, tak
To dół (prawdziwy dół)
Czuję ten wielki dół (prawdziwy dół)
Uu, to dół (prawdziwy dół)
Kotku, to dół, tak
Kotku, to dół, tak
Kotku, to dół (prawdziwy dół)
Kotku, to dół (prawdziwy dół)
Olsztyn, 8-10.03.2026



Jeden z efektowniejszych momentów w historii koncertowej Beatlesów, to wykonanie „I’m Down”, które kończyło koncert 15 sierpnia 1965 roku na Shea Stadium w Nowym Jorku. Paul drze się, jak obdzierany ze skóry, John dostaje świra przy organach Vox, George nie wyrabia ze śmiechu, a Ringo trzyma to wszystko jakoś w ryzach. Wszystkiemu przygląda się 55 600 osób, co było największą widownią Beatlesów (a w tamtych czasach po prostu nokautem), ale i tak nic nie widzi, bo co można zobaczyć z drugiej strony baseballowego boiska...
Łatwiej było zajrzeć na ostatnią stronę „BeatlesMonthly” ze stycznia 1966 roku, gdzie zaprezentowano tekst utworu:

Horacy Tłumacy - na Facebooku
Horacy Tłumacy - na YT
Horacy Tłumacy - lista przetłumaczonych piosenek

O, mój bluesie

Po kilkunastu latach ponownie zasiadłem na koncercie Śląskiej Grupy Bluesowej. Dwójki muzyków z tamtego występu nie ma już na tym świecie…

Znów usłyszałem takiej utwory, jak „Bo takie są dziewczyny”, „Modlitwa bluesmana w pociągu”, „Sztajger”, czy „O, mój Śląsku” (zakończony zgiełkiem godnym przemysłowej aglomeracji):


Obecny skład Śląskiej Grupy Bluesowej to (od lewej):
- Leszek Winder – gitara,
- Michał Kielak – harmonijka,
- Maksymilian Ziobro – perkusja,
- Agnieszka Łapka – śpiew,
- Mirosław Rzepa – gitara basowa,
- Krzysztof Głuch – fortepian.

A z góry przyglądali się Jan „Kyks” Skrzek i Michał Giercuszkiewicz…