Druga dostawa piosenek

Skład stabilny, nagłośnienie lepsze, scena większa, czyli rozwijamy się. Drugie spotkanie z cyklu Sklepik z piosenkami za nami!

Zespół okazjonalny o ciągle niewymyślonej nazwie akompaniował śpiewającej ludności nie tylko z Zatorza w składzie (od lewej do prawej): Marek (gitara, gitara basowa, śpiew), Robert (gitara basowa, gitara, śpiew), Janusz (gitara, śpiew) i Waldek (gitara, śpiew). Gościnnie, poza kadrem, jak przed miesiącem Adam (gitara, śpiew).


Ja rozwijam w sobie radość z bycia basistą.

● Breakout – Kiedy byłem małym chłopcem ● Słowa Bogdan Loebl ● Muzyka Tadeusz Nalepa ● 1971
Na rozgrzewkę zaczęliśmy hitem wszech czasów, który zaśpiewał Janusz, a ja, z braku gitarzysty solowego, zagrałem solo na basie.

● 2 + 1 – Chodź, pomaluj mój świat ● Słowa Marek Dutkiewicz ● Muzyka Janusz Kruk ● 1971
Ten pozornie łatwy utwór wziął na warsztat Marek, wsparł go Waldek.

● Happy End – Jak się masz, kochanie? ● Słowa Magdalena Mikulin ● Muzyka Zbigniew Nowak ● 1976
Ich Troje epoki Gierka, czyli włączamy wycieraczki. Za kierownicą Marek.

● Anna Jantar – Tyle słońca w całym mieście ● Słowa Janusz Kondratowicz ● Muzyka Jarosław Kukulski ● 1974
Zanim zaczęliśmy, sprawdziłem, czy olsztyńska publiczność pamięta jeszcze zespół Los Vaticaneros, który śpiewał ten utwór jakieś 30 lat temu. Wypadło średnio. Tak czy owak - tym razem nie Anna Jantar, nie Alicja Golubiewska, a Janusz.

● Irena Jarocka – Odpływają kawiarenki ● Słowa Jerzy Kleyny ● Muzyka Wojciech Trzciński ● 1976
Kawę zaserwował Marek, a ja przez chwilę rozważałem ukryte przesłanie tej piosenki i wyszło mi, że to peerelowski dadaizm.

● Maryla Rodowicz – Małgośka ● Słowa Agnieszka Osiecka ● Muzyka Katarzyna Gärtner ● 1973
Kolejny utwór podstępnie lekki, łatwy i przyjemny, który jest wyzwaniem wykonawczym. Dzięki Markowi daliśmy radę.

● Grażyna Łobaszewska – Czas nas uczy pogody ● Słowa Jacek Cygan ● Muzyka Krzesimir Dębski ● 1980
Plan wykonawczy związany z tą pieśnią został zrealizowany w jakichś 80 procentach, tzn. bridge oddaliśmy walkowerem.

● Jacek Różański – Życie to nie teatr ● Słowa Edward Stachura ● Muzyka Jerzy Satanowski ● ok. 1984
Korzystając z osobistych doświadczeń (zarówno jak wykonawca, jak i widz), wykonałem ten utwór, we współpracy z Waldkiem, z właściwą sobie młodzieńczą werwą, czyż nie?


● Andrzej Rybiński – Nie liczę godzin i lat ● Słowa Marek Dagnan ● Muzyka Andrzej Rybiński ● 1983
W roli głównej Janusz. Następnym razem musimy sięgnąć po „Czas relaksu”!

● Katarzyna Sobczyk i Czerwono-Czarni – Trzynastego ● Słowa Janusz Kondratowicz ● Muzyka Ryszard Poznakowski ● 1967
Pieśń okolicznościowa (wszak dziś nie tylko piątek, ale i trzynastego). Moja anegdota rodem z filmu „Wojna domowa” była tyleż błyskotliwa, co podważająca me kompetencje w kwestiach kultury masowej (pomyliłem Irenę Kwiatkowską z Kazimierzem Rudzkim). Nie zmienia to faktu, że wykonanie na chór wujów oraz zbiorową Kasię Sobczyk dało nam dużo radości.


● Stanisław Sojka – Tolerancja (Na miły Bóg) ● Słowa Stanisław Sojka ● Muzyka Stanisław Sojka ● 1991
30 lat temu idę ulicą w Warszawie, patrzę – idzie Sojka, od razu go rozpoznałem. A on mnie nie… Na miły Bóg, zaśpiewajmy coś wreszcie!

● Stare Dobre Małżeństwo – Bieszczadzkie Anioły ● Słowa Adam Ziemianin ● Muzyka Krzysztof Myszkowski ● 2000
W Krainę Łagodności zabrali nas Marek i Janusz.

● Stare Dobre Małżeństwo – Z nim będziesz szczęśliwsza ● Słowa Adam Ziemianin ● Muzyka Krzysztof Myszkowski ● 1990
Rezerwuję sobie wykonywanie tej piosenki! Piszę na wszelki wypadek, gdyby mieszkający za rogiem druh Gałąz zechciał tu wpaść. Ale pewnie nie wpadnie…

● Natasza Zylska – Kasztany ● Słowa Krystyna Wodnicka ● Muzyka Zbigniew Korepta ● 1955
Pojawiły się lekkie kontrowersje, czy coverujemy wersję Nataszy Zylskiej czy Edyty Górniak. Solowy występ wokalny Małgorzaty.

● Czerwone Gitary – Tak bardzo się starałem ● Słowa Krzysztof Dzikowski ● Muzyka Seweryn Krajewski ● 1969
Tą piosenką, której liderował Janusz, wróciliśmy do repertuaru z pierwszego spotkania.

● Czerwone Gitary – Barwy jesieni ● Słowa Marek Gaszyński ● Muzyka Seweryn Krajewski ● 1966
I polscy Beatlesi na drugą nóżkę, główny wokal nadal Janusz.

● Dżem – Czerwony jak cegła ● Słowa Kazimierz Galaś ● Muzyka Ryszard Riedel i Jerzy Styczyński ● 1985
Koncertowo schrzaniłem wykonanie wokalne, na szczęście z odsieczą pospieszył Adam.

● Dżem – Do kołyski ● Słowa Maciej Balcar ● Muzyka Jerzy Styczyński ● 2004
Marek, jak przed miesiącem, świetnie poprowadził nas przez ten utwór.

● Lady Pank – Zawsze tam, gdzie ty ● Słowa Jacek Skubikowski ● Muzyka Jan Borysewicz ● 1990
Śpiewa Janusz (ale nie Panasewicz), ja wygłupiam się na basie.

● Lombard – Przeżyj to sam ● Słowa Andrzej Sobczak ● Muzyka Grzegorz Stróżniak ● 1981
Przeżyliśmy to wspólnie.

● Rozkwitały pąki białych róż ● Słowa Jan Lankau, Kazimierz Wroczyński ● Muzyka Mieczysław Kozar-Słobódzki ● 1914
Nawiązując do niedawnego Święta Niepodległości, wykonaliśmy dwie pieśni z epoki. Zwracam uwagę, że śpiewaliśmy na ul. Niedziałkowskiego, m.in. współtwórcy w 1918 roku ordynacji wyborczej do Sejmu Ustawodawczego (1919-1922).


● Hej, hej ułani ● Słowa: autor nieznany ● Muzyka: melodia ludowa ● ok. 1830-1914
Obowiązkowe dwie anegdoty – jedna o roli Komitetu Miejskiego PZPR w 1988 roku w zdobywaniu przez nasz krąg instruktorski imienia Józefa Piłsudskiego, druga o reakcji taksówkarza w Delhi na mój zaśpiew z tylnego siedzenia…


● Marino Marini – Nie płacz, kiedy odjadę ● Słowa Wanda Sieradzka de Ruig ● Muzyka Marino Marini ● 1961
Tą piosenką kończyliśmy miesiąc temu. Kilka dni później byłem w Wenecji, gdzie trafiłem na rzeźbę Marino Mariniego. Niestety (?), nie tego.

● Toto Cutugno – L'italiano (Lasciatemi cantare) ● Słowa Cristiano Minellono ● Muzyka Toto Cutugno ● 1983 ● Tłumaczenie Robert Zienkiewicz ● 2014
Pozostając we włoskich klimatach, pozwoliłem sobie na wykonanie piosenki z moim tłumaczeniem.


● Maryla Rodowicz i Stan Borys – Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma ● Słowa Agnieszka Osiecka ● Muzyka Andrzej Zieliński ● 1976
Tym razem zakończyliśmy pieśnią o przemijaniu postaci tego świata…

Widzimy się za kilka tygodni.

Latająca Scena Doktora Sowy

Miałem dziś przyjemność i zaszczyt zapowiedzieć powracający na scenę po dwóch latach zespół The Doctors.

Bezczelnie skojarzyłem swoją introdukcję z ikoniczną zapowiedzią, jaką 4 września 1968 roku wykonał David Frost przed występem The Beatles w programie „Frost on Sunday”. Wtedy też kluczową informacją był fakt, że zespół pojawił się z „Hey Jude” po raz pierwszy przed publicznością po ponad roku (precyzyjnie to było 15 miesięcy, bo poprzednio na żywo grali w czasie programu „Our World”, gdzie wykonali „All You Need Is Love”).


Lennon w odpowiedzi na komplementy Frosta pod adresem zespołu zaintonował „It’s Now or Never”, a skoro jesteśmy już przy Presleyu, to zauważmy, że znawcy tematu na widok ogromnej sali w hotelu Omega poczuli się niczym przed występem Elvisa w Las Vegas. Żywiołowa publiczność dała z siebie jednak wszystko, o sztywnej atmosferze nie było mowy.


No i klasą samą dla siebie był dziś Piotrek!

Lista dzisiejszych przebojów przedstawia się następująco:

„Gimme Some Lovin'” (The Spencer Davis Group/The Blues Brothers)
„You Can Leave Your Hat On” (Randy Newman/Joe Cocker)
„Domek bez adresu” (Czesław Niemen)
„Bez miłości” (The Doctors, autor Janusz Stępień)


„Czekam na inną” (The Doctors, autor Janusz Stępień)


„Wszystko na kredyt” (The Doctors, autor Piotr Maksimiuk)


„You Never Can Tell” (Chuck Berry)
„Runaway” (Del Shannon)
„Masz przewrócone w głowie” (Dżamble)
„I Got You (I Feel Good)” (James Brown)

Wspomnienie koncertów w Liverpoolu w 2024 roku:
„Got to Get You into My Life” (The Beatles)
„I Saw Her Standing There” (The Beatles)


„Lady Madonna” (The Beatles)
„Come Together” (The Beatles)
„Revolution”, z cytatem tekstowym z „All You Need is Love” (The Beatles)
„Kansas City / Hey, Hey” (The Beatles)
„Ob-La-Di, Ob-La-Da” (The Beatles)

„Powiedz stary, gdzieś ty był” (Czerwone Gitary)
„Riders on the Storm” (The Doors)
„Fortunate Son” (Creedence Clearwater Revival)
„Have You Ever Seen the Rain?” (Creedence Clearwater Revival)
„What I'd Say” (Ray Charles)
„Płonąca stodoła” (Czesław Niemen)
„Czerwony jak cegła” (Dżem)
„Oh, Pretty Woman” (Roy Orbison)

Co działo się dalej, nie wiem, bo musiałem nakarmić chomiki syryjskie w domu.

PS Nie byłem w Omedze dziesięć lat. Właśnie tutaj ostatni raz prowadziłem oficjalną część Balu Sportowca, w zupełnie innych czasach zawodowych. Pewnie będę tu wpadał teraz częściej, odkąd Krzysiek musiał zamienić Galerię Sowa na Latającą Scenę Sowy…

Antologia dojrzałości

To było fascynujące dopełnienie – w części pierwszej obserwowaliśmy eksplozję talentu, w drugiej jego rozwój, a w trzeciej pełną dojrzałość. Dziś trzydziesta rocznica wydania trzeciej części beatlesowskiej „Antologii”, która w drugiej połowie lat 90. wstrząsnęła (czyż nie?) światem.

Po kolejnym pół roku czekania do mojego decka trafiły kasety „Anthology 3”. O, właśnie tej.

1. A Beginning
Trzecią część „Antologii” powinien otwierać trzeci nowy utwór Beatlesów, czyli coś ze spuścizny Lennona, którą po kilkunastu latach wzięli na warsztat pozostali żyjący członkowie zespołu. O ile udało się dokończyć powstałe w Dakocie wersje demo „Free as a Bird” (na jedynkę) oraz „Real Love” (na dwójkę), to w przypadku „Now and Then” technologia nie stanęła na wysokości zadania (nie stanęła wówczas, w 2023 roku skutecznie wrócono do sprawy).
W ten sposób pojawiła się przestrzeń na uhonorowanie George’a Martina i płytę otwiera jego instrumentalny kawałek, nagrany pod jego kierownictwem przez orkiestrę 22 czerwca 1968 roku. Utwór bynajmniej nie wypadł sroce spod ogona, bo powstawał na potrzeby „Białego Albumu” – miał być wstępem do „Don't Pass Me By”, ale ostatecznie pojawił się w filmie „Yellow Submarine” (jako wstęp do „Eleanor Rigby”.

2. Happiness Is a Warm Gun
Demo z 28 maja 1968 roku. Z punktu widzenia końcowej wersji, to półfabrykat – brak części pierwszej i trzeciej. John śpiewa za to fragment o Yoko, którego nie ma w wersji końcowej, co może być tropem w rozważaniach, kim jest „Mother Superior” z tekstu utworu…

3. Helter Skelter
Podejście drugie, edytowane. To jeszcze jest jam, jeszcze jest blues. Już wtedy łaknęliśmy wersji 30-minutowej, której ciągle nam nie udostępniono.


4. Mean Mr. Mustard
Demo z 29 maja 1968 roku. Słyszymy tu coś w rodzaju refrenu, którego w wersji końcowej nie ma.


5. Polythene Pam
Demo z 29 maja 1968 roku. W zasadzie gotowa rzecz, oczywiście inaczej nagrana.


6. Glass Onion
Demo z 28 maja 1968 roku. Nie ma słynnego fragmentu, że „morsem był Paul”.


7. Junk
Demo z 28 maja 1968 roku. Szkoda, że Paul nie przedarł się z tą piosenką na „Biały Album”. Nic straconego, dzięki temu miał z czym startować do kariery solowej.

8. Piggies
Demo z 28 maja 1968 roku. Dla odmiany przedrzeć się z własną piosenką, co, jak wiemy, było problematyczne, udało się George’owi.


9. Honey Pie
Demo z 28 maja 1968 roku. Uroda tej wodewilowej melodii rzuca od razu na kolana największych nawet rockersów.


10. Don't Pass Me By
Podejścia trzecie (podkład) i piąte (wokal). W końcu dopiął swego Ringo – po raz pierwszy zaistniał na płycie jako samodzielny autor.


11. Ob-La-Di, Ob-La-Da
Podejście piąte, czyli pierwsza pełna wersja. Trzeba się dobrze wsłuchać, by znaleźć różnice.


12. Good Night
Podejścia 22 oraz 34. Podziwiajcie głos Ringo, trudno sobie wyobrazić, by ktoś bardziej kojąco mógł zaśpiewać ten utwór.

13. Cry Baby Cry
Podejście pierwsze. Podziwiajcie wyciągniętą do przodu perkusję Ringo, najlepszego perkusistę w The Beatles (żart dla znawców). Wam też brakuje na końcu Paula?


14. Blackbird
Podejście czwarte. Drobne różnice w interpretacji tekstu.


15. Sexy Sadie
Podejście szóste. Wersja urzekająco ociężała, wręcz podlegająca dylatacji czasu. Grać wolno jest trudniej niż szybko, serio.

16. While My Guitar Gently Weeps
Wersja akustyczna – podejście pierwsze. Też byśmy kochali tę piosenkę, gdyby nie pojawił się Eric „God” Clapton ze swoją boską solówką.


17. Hey Jude
Podejście drugie. Cudowne było słyszeć te żarty muzyczne poprzedzające utwory, można było poczuć się niczym świadek nagrania siedzący cicho w kącie. Krótsza coda, ale jeszcze się rozkręcą!


18. Not Guilty
Podejście 102 (!). Siedział George w studiu i szlifował z zespołem swój kawałek, który i tak nie wszedł na album. Przyda się za dziesięć lat na solowej płycie.

19. Mother Nature’s Son
Podejście drugie. Wytęż słuch i znajdź różnicę z wersją końcową.

20. Glass Onion
Miks mono. Różnice dla smakoszy, choć końcówka robi zamieszanie.


21. Rocky Raccoon
Podejście ósme. Paul niczym wyjęty z baru w środkowym Ohio.

22. What's the New Mary Jane
Podejście czwarte. Nie ma z czym porównywać, ten utwór nigdy nigdzie nie wszedł jako oficjalny.


23. Step Inside Love / Los Paranoias
Jam z 16 września 1968 roku. Inklinacje Beatlesów do muzyki latynoskiej są niepodważalne.

24. I'm So Tired
Podejścia trzecie, szóste i dziewiąte. Słucha się, jakby się było osobiście na próbie Beatlesów.


25. I Will
Podejście pierwsze. Paul śpiewa nieco inaczej, niż w wersji końcowej. I słychać wyraźnie jakieś przeszkadzajki.

26. Why Don't We Do It in the Road?
Podejście czwarte. Paul ćwiczy dynamikę wokalną, przechodząc z łatwością od piano do forte.


27. Julia
Podejście drugie. Prawie instrumentalne.

28. I've Got a Feeling
Wersja z 23 stycznia 1969 roku w studiach Apple przy Savile Row, czyli przenieśliśmy się na sesję, która może i miała jakiś cel, ale chyba nikt nie przypuszczał, że będzie nim wypuszczenie kilkanaście miesięcy później ostatniego albumu zespołu.


29. She Came In Through the Bathroom Window
Wersja z 22 stycznia 1969 roku w studiach Apple. Świetnie słuchać Paula, jak tłumaczy swoje zamysły muzyczne. Beatlesi nie wiedzieli, że w pewnym sensie pracują nad materiałem na dwie ostatnie płyty…


30. Dig a Pony
Wersja z 22 stycznia 1969 roku w studiach Apple. Album „Let It Be” nagrany jest w znacznej mierze na setkę, więc te wszystkie próby i wczesne wersje nie różnią się aż tak bardzo od tego, co słychać na płycie.


31. Two of Us
Wersja z 24 stycznia 1969 roku w studiach Apple. Cudownie się coś sprzęga w połowie.


32. For You Blue
Podejście pierwsze. Od razu świetne.


33. Teddy Boy
24 i 28 stycznia 1969 roku w studiach Apple. I znów coś, co nie zdążyło się ukazać na płycie Beatlesów, ale było jak znalazł na pierwszy solowy album Paula.

34. Medley: Rip It Up / Shake, Rattle and Roll / Blue Suede Shoes
Tak sobie jamowali panowie 26 stycznia 1969 roku w studiach Apple. Poznałem to nagranie kilkanaście lat przed ukazaniem się „Antologii” – puścił je w Trójce z jakiegoś bootlegu Wojciech Mann.

35. The Long and Winding Road
Ta wersja z 26 stycznia 1969 roku, bez późniejszych poprawek Phila Spectora, pokazywała surową wersję utworu, do czego wrócił w 2003 roku McCartney, doprowadzając do wydania albumu „let It Be” w wersji „Let It Be... Naked”.


36. Oh! Darling
Próba z 27 stycznia 1969 w studiach Apple. To nie jest jeszcze to słynne przychodzenie przez Paula do studia przed wszystkimi i zdzieranie głosu, by uzyskać dobry efekt. To będzie dopiero za kilka miesięcy.


37. All Things Must Pass
Demo kolejnej piosenki George’a, która musiała jeszcze trochę poczekać, czyli nie stała się następną perełką Beatlesów, a została nią w koronie nagrań Harrisona.

38. Mailman, Bring Me No More Blues
Chłopcy potrafili czerpać radość ze wspólnego grania nawet w czasie, gdy ich drogi już się rozchodziły. 29 stycznia 1969 w studiach Apple cieszyli się graniem utworu z repertuaru Buddy’ego Holly’ego.

39. Get Back
Sekcję z nagraniami ze stycznia 1969 roku kończy fragment występu na dachu studia Apple przy Savile Row. Oczywiście 30 stycznia.


40. Old Brown Shoe
Jak na demo, całkiem dobra wersja, nie różniąca się zbytnio od finalnej wersji. Ale będzie miał George lepsze rzeczy, więc to nie dostanie miejsca na „Abbey Road”, wejdzie tylko na singiel.

41. Octopus's Garden
Podejścia drugie i ósme. W końcowej wersji więcej się nie wydarzy.


42. Maxwell's Silver Hammer
Podejście piąte. Bez młotka i kowadła (chociaż przecież Mal Evans zorganizował je już w styczniu w Twickenham Studios), a pod koniec Paul włącza wodewilowe wice wokalne.


43. Something

Po takim demo, Lennon i McCartney nie mieli wyjścia, musieli się posunąć na płycie…


44. Come Together
Podejście pierwsze. Jeszcze nieco surowe, ale tym mocniejsze!


45. Come and Get It
To demo Paul machnął sam w godzinę, zanim w pracy pojawili się pozostali koledzy. A następnie przekazał piosenkę zespołowi Badfinger, który parę miesięcy później miał dzięki temu przebój.

46. Ain't She Sweet
Nagrywając w pocie czoła i „po staremu” (czego zażyczył sobie George Martin) ostatni album, też znajdywali czas na jamowanie. 24 lipca 1969 przypomnieli sobie, z czym chcieli podbijać świat na pierwszym demo ledwie sześć i pół roku wcześniej. Cała wieczność…


47. Because
Wersja a cappella. Wzrusza to, że trzech tak już poróżnionych facetów potrafiło osiągnąć taką harmonię…

48. Let It Be
Powrót do sesji w studiach Apple przy Savile Row. 25 stycznia 1969 tak brzmiało tam „Let It Be”.


49. I Me Mine
Podejście 16, czyli ostatnie nagranie Beatlesów przed oficjalnym rozpadem. To było 3 stycznia 1970 roku, już bez Lennona, który wcześniej powiedział chłopakom, że odchodzi.


50. The End
Jak zakończyć płytę, którą zaczął utwór „A Beginning”? Oczywiście „The End”! To miks nagrań z 23 lipca, 5 sierpnia, 7-8 sierpnia, 15 sierpnia oraz 18 sierpnia 1969 roku, do których dołączono finałowy akord z „A Day in the Life” z 22 lutego 1967 roku. Można się wzruszać…


Horacy Tłumacy - na Facebooku
Horacy Tłumacy - na YT
Horacy Tłumacy - lista przetłumaczonych piosenek