Gdyby nie stawiacz

Gdyby niemiecki podwodny stawiacz min SM UC-53 nie zostawił pośmiertnej pułapki w Cieśninie Mesyńskiej, na którą wpadł statek „Chaouia” z Andrzejem Małkowskim płynącym w misji wojskowej z Marsylii do Batumi, setne urodziny twórcy harcerstwa mogłyby, przy odrobinie szczęścia genetycznego, być obchodzone z ich bohaterem na tym świecie.

Niestety, to tylko ahistoryczne gdybanie. Andrzej Małkowski nie żył od 69 lat, gdy spotkaliśmy się w Sali Tradycji Komendy Chorągwi na zbiórce 2 Kręgu Starszoharcerskiego „Szarpie” z okazji setnej rocznicy jego urodzin.

Nie było nas oczywiście w Trębkach, gdzie piątego listopada odsłonięto tablicę upamiętającą Andrzeja Małkowskiego, ale mogliśmy obejrzeć relację w „Świecie Młodych” 29 listopada:


31.10.1988
zbiórka 2 KS Szarpie w 100-lecie urodzin Andrzeja Małkowskiego
Sala Tradycji Komendy Chorągwi

Pogrudniowe dyskusje w październiku z murem w tle

Nie wychodzę z Perkoza. Jakże mógłbym opuścić dyskusję, w której zapowiedzi padają dwa mocne słowa?

Pierwsze z tych słów to „pogrudniowe”. Wiadomo, o jaki grudzień chodzi i co nam zrobił. Drugie słowo to „kryzys”. Czyli wiadomo, że wiodący ustrój polityczno-gospodarczy leży i kwiczy (reforma gospodarcza Wilczka pojawi się za dwa miesiące, reformy Balcerowicza za rok, ale jeszcze o tym nie wiemy).
Równolegle odbywało się seminarium „Kształt życia”, na pewno zdarzyło się nam pomieszać.
Chyba to wtedy pierwszy raz obejrzałem (w końcu!) film „The Wall”.

14-16.10.1988
Klub Dyskusyjny SHS „Pokolenie pogrudniowe w świecie kryzysu”
SHS „Perkoz”

Na tropie HAW-u

Znów, jak przed rokiem, dwa w jednym – spotkanie korespondentów „Na Tropie” zbiegło mi się tym razem z biwakiem Harcerskiej Akademii Wiedzy.

Na początku września spotkaliśmy się w Komendzie Chorągwi i ustaliliśmy, co dalej z HAW-em. Spontanicznie wymyślony Najdzikszy Biwak na Świecie był reakcją na komfortowe, jak na harcerskie warunki, okoliczności minionego obozu oraz planowanego spotkania w „Perkozie”.

Koincydencji przysłużyła się też zmiana terminu.

Nie było natomiast żadnej zmiany w kwestii spotkania „Na Tropie”. Czemu nie napisałem nic o Bieszczadach?

Taki zestaw zagadnień miał stanąć na kolegium korespondentów („Wasze” a nie „Twoje”, bo podłączyły się nowe korespondentki ze świeżo zaprzyjaźnionych „Swobodnych Elektronów”):

A taki był plan biwaku Harcerskiej Akademii Wiedzy”:

Łaziłem więc między oboma spotkaniami. Wpadłem na inscenizacji zbiórki harcerskiej.

Zaszczyciłem swoją obecnością dyskusję redakcyjną pod kierunkiem Adama Czetwertyńskiego.

Przyglądałem się przygotowaniom do gry terenowej (o nocnej, przewidzianej przez plan, historia i wspomnienia milczą).

Wydałem gazetkę „Organek” z materiałami, których mi różne cenzury (rządowe i harcerskie) i autocenzury w ostatnim czasie nie przepuściły.

Jako ceniony specjalista od metodyki starszoharcerskiej, poprowadziłem też zajęcia, w końcu to biwak szkoleniowy.

Znalazłem czas, by coś napisać do „Na Tropie”.

Apel mieliśmy jednak wspólny. Z lewej „Na Tropie”, z prawej HAW.

Kursowa Drużyna Harcerzy Starszych „Chaos” przygotowała nie tylko zbiórkę (zgodnie z planem na 14:30), ale i podstępnie zadbała o jej reklamę.

W kronice 2 KS „Szarpie” opisałem sytuację enigmatycznym językiem, w którym przejawia się żal za przerwanymi studiami matematycznymi. W dodatku myląc daty…

7-9.10.1988
biwak Harcerskiej Akademii Wiedzy + XI Spotkanie Kręgu Przyjaciół „Na Tropie”
SHS „Perkoz”