sobota, 5 maja 2012

Cztery miliony dolarów satysfakcji

2 maja 1991 r. Rolling Stonesi dostali cztery miliony dolarów za zgodę na wykorzystanie piosenki „(I Can’t Get No) Satisfaction” w reklamie Snickersa. Sporo jak na utwór krytykujący konsumpcyjny styl życia. Pieniądze zresztą dostali zapewne tylko Mick Jagger i Keith Richards. Kolejny dowód na to, że liczy się autorstwo, a nie wykonawstwo (za chwilę kolejny talent show w TV, znów świetne wykonania obcych piosenek, z czego nic nie wyniknie).
Tak to sobie dziś przetłumaczyłem, jak zawsze swobodnie:

Wciąż nie czuję satysfakcji
Wciąż nie czuję satysfakcji
Chociaż chcę, staram się, staram się, staram się
Wciąż nie czuję, wciąż nie czuję

Kiedy swój prowadzę wóz
Jakiś gość w radiu gada znów
I coś mówi mi wciąż i wciąż
O jakichś nieistotnych rzeczach
Które mają mnie podniecać
Wciąż nie czuję, o nie, nie, nie
Hej, hej, hej, to mówić chcę

Wciąż nie czuję satysfakcji
Wciąż nie czuję satysfakcji
Chociaż chcę, staram się, staram się, staram się
Wciąż nie czuję, wciąż nie czuję

Telewizor w domu lśni
Jakiś gość z ekranu mówi mi
Jak koszulki białe mogą być
Lecz nie będzie dla mnie ważnym nikt
Kto nie takie, jak ja, papierosy ćmi
Wciąż nie czuję, o nie, nie, nie
Hej, hej, hej, to mówić chcę

Wciąż nie czuję satysfakcji
Wciąż nie czuję jej reakcji
Chociaż chcę, staram się, staram się, staram się
Wciąż nie czuję, wciąż nie czuję

Kiedy zwiedzam cały świat
I robię to i znaczę szlak
Staram się tę małą rwać
Co mówi do mnie, bym za tydzień wpadł
Bo ma dziś nastrój jak zdechły szpak
Wciąż nie czuję, o nie, nie, nie
Hej, hej, hej, to mówić chcę

Wciąż nie czuję, wciąż nie czuję, wciąż nie czuję
Wciąż satysfakcji, wciąż satysfakcji, wciąż satysfakcji
Wciąż satysfakcji
Olsztyn, 5.05.2012, 13.05.2018



Tą piosenką, z grubej rury, otwierali Stonesi koncerty w czasie tournee „Bridges To Babylon Tour” (1997-1998), w czasie której 14 sierpnia 1998 roku zawitali drugi raz do Polski. Byłem, widziałem, satysfakcję miałem.

Jeden z największych hymnów rock and rolla powstał podczas trzeciego amerykańskiego tournee Stonesów, które zaczęło się pod koniec kwietnia w Montrealu. Około 7 maja w motelu Gulf (chodziło o Zatokę Meksykańską) w miejscowości Clearwater na Florydzie pierwszy raz zabrzmiała słynna sekwencja akordów, autorstwa Richardsa. 10 i 11 maja zespół był tysiąc dwieście mil na północ, w studiu Chess w Chicago, gdzie zarejestrował pierwsze, jeszcze folkowe wersje piosenki. Dwa kolejne dni Stonesi spędzili dwa tysiące mil na zachód, czyli w studiu RCA w Hollywood. Tam powstaje satysfakcjonująca wersja „Satysfakcji”.
Nie byłaby pewnie tak satysfakcjonująca, gdyby Keith Richards nie zastosował w niej świeżo zakupionego fuzza Gibsona. Wbrew ludowym legendom nie było to pierwsze w historii nagranie z użyciem przesteru. Ale na pewno przyczyniło się do jego popularyzacji.
27 maja, dwa tygodnie po nagraniu, piosenka ukazuje się w Stanach na singlu. Trzy dni później Stonesi kończą amerykańską trasę. A 7 lipca mają swój pierwszy amerykański number one, czyli właśnie „(I Can’t Get No) Satisfaction”. W Anglii piosenka wychodzi na singlu 20 sierpnia. Tydzień później jest na miejscu pierwszym brytyjskich list przebojów.
Daty według książki Daniela Wyszogrodzkiego „Satysfakcja. Rolling Stones 1962-2002”. Ani się obejrzeliśmy, a Kamienie przetoczyły się z czterdziestego na pięćdziesiąty kilometr...

Horacy Tłumacy - na Facebooku
Horacy Tłumacy - na YT
Horacy Tłumacy - lista przetłumaczonych piosenek