Może nie było to grande abbuffata, ale tego i owego we Włoszech spróbowaliśmy. Udało się uniknąć turystycznych pułapek, chociaż, prawdę mówiąc, w dobie internetowych ocen coraz trudniej na szczęście na jakąś trafić…
Zanim rozliczę się z kalorii, moje ukochane idiomy. Artysta Salvatore Cammilleri kilka lat temu przygotował cykl „Siamo tutti fritti!”, czyli „Wszyscy jesteśmy usmażeni!”, a de facto „Wszyscy jesteśmy skończeni!”, „Jesteśmy ugotowani!”, „Mamy przechlapane!” czy wręcz „Już po nas!”. Instalacje z tym związane można spotkać w różnych miejscach Rzymu, na tę trafiliśmy na Salita del Pincio, czyli podejściu prowadzącym z Piazza del Popolo na Terrazza del Pincio.Po tej niewesołej refleksji, wracam do wyznań sybaryty. Zaczęliśmy w Wenecji. Poprzednim razem, gdy tam byłem, płaciłem jeszcze w tysiącach lirów…
Trattoria Al Bomba – cicchetti
Czyli po prostu kanapki (z karczochem, z anchois, z ośmiornicą – z czym wolisz).
Osteria San Isepo – calamari griglia
Grillowane kalmary, w sam raz na przerwę w peregrynacji po Biennale.

Osteria San Isepo – tagliatelle ragù
Czy trzeba tłumaczyć tę nazwę? Przecież nie jako makaron z potrawką mięsną.
Taverna Barababao – lasagna carne
Lasagne z mięsem.
To w tej tawernie obserwowaliśmy, jak kucharz wychodzi z zaplecza, idzie do stolika, próbuje potraw z talerza gości i wspólnie z nimi komentuje niuanse sztuki kulinarnej.
Taverna Barababao – frito di pesce
Smażone ryby, a w zasadzie owoce morza. Na rachunku frito było przez jedno t. W dialekcie weneckim podwójne spółgłoski (geminaty) ulegają degeminacji. Można więc powiedzieć, że zjadają litery!
Caffè e cornetto
Obowiązkowe colazione w postaci kawy i rogalika w bardzo porannej drodze na Plac Św. Marka.
Caffè Florian – caffè anniversario Florian
Kawa rocznicowa w najstarszej we wszechświecie kawiarni, czyli zapewne z 2020 roku, gdy lokal przy Placu Św. Marka obchodził 300-lecie nieprzerwanej działalności.
W rachunku był też dodatek za muzykę. Muszą jakoś zmonetyzować tę wariacką popularność… Zresztą nie tylko we Florianie są dzikie tłumy i kwartety muzyczne.
Na szczęście coś słodkiego można zjeść również dziesięć razy taniej, ale muzykę musisz sobie zapewnić we własnym zakresie...
Do Rzymu wróciłem po 10 latach. Ceny podobne, smaki bez zmian, turystów więcej.
Taverna Urbana – polpette di nonna Antonia + tonnarelli cacio e pepe
Klopsiki babci Antonii oraz tonnarelli z serem i pieprzem.
Osteria Navona – fettuccine al ragù partenopeo
Makaron wstążki z mięsem po neapolitańsku.
Osteria Navona – pizza diavola
Zupełnie jak w Polsce, czyli może być.
Trattoria Al Tettarello – pollo alla romana
Kurczak po rzymsku, czyli w ciekawym sosie pomidorowo-paprykowym.
Trattoria Al Tettarello – rigatoni amatriciana
Że rigatoni to kolejny rodzaj makaronu, to oczywiste. Amatriciana natomiast to sos z drobno pokrojonego i podsmażonego mięsa, pomidorów i sera pecorino.
Tonnarello PoP – polpetta coda
Pulpety z ogona wołowego, czyli kuchnia Zatybrza.

Tonnarello PoP – saltimboc Roma
Rozpływająca się w ustach cielęcina po rzymsku.
Dai Fratelli – Tartufo e Cucina – casarecce carbonara con tartufo
Makaron casarecce z carbonarą z truflami.
Dai Fratelli – Tartufo e Cucina – burger di manzo
Burger wołowy, czyli czasem trzeba zrobić odskocznię od cucina italiana…
Trattoria Al Tettarello – spaghetti alle vongole veraci
Makaron z małżami, po prostu. Zwracam uwagę, że vongole są veraci, czyli prawdziwe! Nie znaczy to, że można spotkać jakieś podróbki. Po prostu jest to gatunek śródziemnomorski, bardziej ceniony od małży hodowlanych.

Trattoria Al Tettarello – pizza diavola
Kolejna pizza diavola, tym razem w naszej ulubionej trattorii.
Pasta Urbana – fettucine con polpette al la romana
Makaron wstążki z rzymskimi pulpecikami mięsnymi duszonymi w sosie pomidorowy. Gdzieś musiało być najgorzej. Było dobrze, ale bez szału.
Pasta Urbana – polpette al la romana
Pulpety po rzymsku. Po prostu.
Trattoria Al Tettarello – cannaccia di maiale con patate
Wiem, że to zabrzmi głupio, ale to po prostu kotlet schabowy z ziemniakami.
Trattoria Al Tettarello – spaghetti con frutti di mare
Spaghetti z owocami morza i wszystko jasne.
Trattoria Al Tettarello – trippa al sugo
Włosi też mają swoje flaczki.
Trattoria Al Tettarello – zuppa di verdure e legumi
Mają też zupę warzywno-strączkową.
Trattoria Al Tettarello – misto di bruschette
Różne bruschetty, czyli jeszcze jedna wersja kanapek.
Rosati na Piazza del Popolo
O, to można uznać za turystyczną pułapkę. Przy czym wleźliśmy do niej świadomie. Lody smaczne, ale drogie jak wał korbowy do Ferrari.
Czy dlatego tyle wjechało na stół, by móc zrobić 170 km na piechotę w ciągu kilkunastu dni, czy wręcz przeciwnie – tyle przeszliśmy, by spalić to wszystko?


























Brak komentarzy:
Prześlij komentarz